|
|
De foto's zijn nog van vorig jaar en hier zat Spencer in de gaten te houden of poes zonder staart Mitza er was...
...zoja, dan hoorde je gegrom...
...het is lekker rustig nu ze weg is!
Pluisje helpt ons met puzzelen...
...hard op zoek naar het juiste stukje...
...en ja hoor, gevonden!
Spencer zit graag bij ons aan tafel...
...en eet netjes zijn bordje leeg.
Ook een beker melk gaat er wel is...
...en Pippi lust ook wel een slokje melk.
Hallo, kennen jullie mij nog, poes zonder staart? Ik heb groot nieuws. En ook minder goed nieuws :o(
Drie jaar geleden woonde ik nog in deze straat. Toen zijn we verhuisd, wel 40 kilometer verderop. Ik heb er twee jaar over gedaan om weer terug te komen en ben ook ergens de Maas overgestoken!
Via een oproep in het krantje van de buurtvereniging hebben ze mij terug gevonden.
Komen ze er al aan? Ik sta op de uitkijk!
En nu komt het minder goede nieuws. Ik heb daar drie weken binnen gewoond en tja, hoe zal ik het zeggen.... 's nacht in een onbewaakt ogenblik toen er een kind ziek was.... toen ben ik mooi van het balkon afgesprongen.
En sinds een paar weken heeft niemand mij nog gezien.
Tenminste....
Er is een 'bak' waar precies een pak hooi in past. De gaatjes hebben we expres niet te groot gemaakt, zodat ze niet al het hooi tegelijk er uittrekken. En groter maken kan altijd nog was de gedachte.
Het pootje van Anders blijft gevoelig en soms staat hij zo te aarzelen voordat hij naar boven rent. Dus is het gaas van het trapje gehaald. Maar dat werkt niet, ze glijden weg op het trappetje en komen nog niet tot halverwege.
Dus het trapje is weggehaald en met stenen een alternatief gemaakt.
Maar hoe moeten we nu toch bovenkomen, zie je ze denken?
Jaaaaa, Anders is al een heel eind.
En Flora durft het eerste een hapje te eten.
Een blok hout neergelegd zodat ze naar de verdieping erboven kunnen.
Maar dit vinden ze geen succes. Ze hebben een paar dagen beneden gezeten en niemand gaat naar boven. Daarna heb ik ze maar boven gezet, maar er gaat niemand naar beneden.
Ja, vrouwtje, het is allemaal mooi bedacht hoor, maar de praktijk is toch anders....
Ze wonen dus weer gewoon op de 2 bovenste verdiepingen, net als eerst. Af en toe zet ik er één onderin en die komt toch wel weer boven door het gat.
Ik weet nog niet goed hoe het verder moet...
De konijnen werden er volgens mij niet echt blij van dat ze af en toe een nachtje in de schuur logeerden. Ik vond het zelf soms ook lastig in te schatten of het nu wel of niet te koud was. Niet zo veel vorst soms, maar vaak was de gevoels- temperatuur erg koud. We hebben besloten om het hok helemaal in te pakken. Eerst kleden er overheen, daarna containerzakken eromheen.
't Is een mooi stel samen.
Hier Kruimel die mooi zit te poseren in de laatste sneeuw.
Hier een foto van Pebbels die totaal mislukt is, maar die ik toch erg leuk vind :o). Ik zat op mijn hurken en dan komt ze aangerend om te kijken wat ik aan het doen ben. Dat is dan niet interessant en roetsj... weg is ze weer.
Pippi is graag op het ijs. Ze is wat aan de dikke kant, in september is ze ingeënt en toen was ze absoluut nog niet te dik. Iemand op de radio vertelde laatst dat dit een teken van de natuur was dat we een strenge winter kregen.
Ik had de grootste moeite om Pippi op de foto te krijgen hier op het ijs. Ze wilde mij aan één stuk door kopjes geven. En dan moet je weten dat ze de eerste vier jaar dat ze bij ons was nooit geaaid wilde worden. Alleen als ze eten wenste, dan miauwde ze :o)
Dit is één van de zeldzame momenten dat de poezen gedrieën op ons bed liggen. Pluisje is degene die graag alleen ergens ligt.
Hieronder de cavia's verstopt onder het hooi. Als je goed kijkt zie je Parel zitten. Zij hebben geen last van de winterse kou.
Pippi en Spencer wagen zich op het ijs!
Inmiddels is de sloot aardig volgesneeuwd.
Pebbels die van de sneeuw geniet.
Kruimel wroet graag een paar grassprietjes tevoorschijn.
Wat zeg je vrouwtje?? Logeren?? Te koud buiten??
Jaahaaa, zo koud dat de kinderen maar één voor één naar binnen mochten gaan (anders is het binnen meteen net zo koud als buiten). De jongste mocht eerst, even wachten tot hij uitgestampt is en doorloopt.
Hier het tijdelijke onderkomen van Pebbels en Kruimel: een paar daagjes in de schuur.
Pebbels MOET weten of er soms een uitgang is.
Ze hebben een paar daagjes in de schuur gezeten. Woensdag zijn ze weer naar buiten verhuisd. Wat waren ze blij!! Dolenthousiast. Ze hebben heerlijk achter elkaar aangerend.
Uitzicht vanuit de achtertuin.
De poezen vinden het niet zo geweldig buiten, ze willen heel erg snel weer terug naar binnen.
Maar de nagels moeten toch gescherpt worden.
En zo kan niemand vergeten wie er hier woont!
Pluis helpt mij met poetsen in de vakantie, de ramen zijn weer schoon.
En tot slot:
Laatste reacties